ใบความรู้           
                                                                                                                              เรื่อง วิเคราะห์ปัญหาที่เกิดจากภาวะทุพโภชนาการ
                                                                                                                             ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับอาหารและโภชนาการ
        1. อาหาร  หมายถึง  สิ่งที่คนเรารับประทานเข้าไปแล้วเกิดประโยชน์ต่อร่างกาย  ไม่ก่อให้เกิดโทษหรือเป็นพิษภัยต่อร่างกาย         
        ถ้าสิ่งใดที่รับประทานได้แต่ไม่เกิดประโยชน์ต่อร่างกายเราจะไม่เรียกสิ่งนั้นว่าอาหาร
        2. โภชนาการ  หมายถึง  วิทยาศาสตร์ประยุกต์แขนงหนึ่งที่ว่าด้วยความสัมพันธ์อาหารกับกระบวนการต่างๆ ที่เกี่ยวกับสุขภาพ         
        และการเจริญเติบโตของสิ่งที่มีชีวิต
        3. สารอาหาร  หมายถึง  สารเคมีที่เป็นส่วนประกอบสำคัญส่วนหนึ่งอยู่ในอาหารที่เรารับประทานเข้าไปสารเคมีเหล่านี้มีความสำคัญ
        และจำเป็นต่ารางกาย สารอาหารมีทั้งหมด 6 ชนิด ได้แก่  คาร์โบไฮเดรต , โปรตีน , ไขมัน , วิตามิน  เกลือแร่  และน้ำ
       ประโยชน์ของอาหารต่อร่างกาย
        การรับประทานอาหารที่ถูกหลักโภชนาการ  และรับประทานครบทั้ง 5 หมู่ในแต่ละวันจะก่อให้เกิดประโยชน์ต่อร่างกาย  ดังนี้
        1.        ทำให้ร่างกายเจริญเติบโตตามปกติ                                      2.        ช่วยซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอของร่างกาย
        3.        ช่วยให้อวัยวะต่างๆ ของร่างกายทำงานได้ตามปกติ        4.        ให้พลังงานและความอบอุ่นแก่ร่างกาย
        5.        ช่วยให้ร่างกายมีความต้านทานโรค
       ปัญหาทุพโภชนาการ
        " ทุพโภชนาการ "  หมายถึง  การที่ร่างกายได้รับสารอาหารไม่ครบถ้วน  หรือปริมาณไม่เหมาะสมกับความต้องการของร่างกาย         
        ซึ่งมีทั้งภาวะโภชนาการเกิน และโภชนาการต่ำ
        1. โรคอ้วน   โรคอ้วนเป็นโรคหนึ่งที่เกิดจากภาวะโภชนาการเกิน
สาเหตุ
        1.        รับประทานอาหานมากเกินกว่าที่ร่างกายต้องการ
        2.        พันธุกรรม  จากการศึกษาวิจัยพบว่า ถ้าบิดาหรือมารดาอ้วน  หรืออ้วนทั้งคู่  บุตรมีโอกาสอ้วนสูง
        3.        ความผิดปกติจากต่อมในร่างกาย ได้แก่  ต่อมไทรอยด์ ซึ่งผลิตฮอร์โมน "ไทรอกซิน"ขึ้น  เพื่อควบคุมการเจริญเติบโตของร่างกาย          ถ้ามีการผลิตฮอร์โมนน้อยกว่าปกติจะทำให้ร่างกายสะสมไขมันไว้มากทำให้เกิดอ้วนได้
        4.        การขาดการออกกำลังกายเมื่อไม่ได้ใช้พลังงานจึงเกิดการสะสมไขมันส่วนเกินไว้ตามส่วนต่างๆของร่างกายทำให้อ้วนได้
ผลเสีย    ทำให้เกิดโรคต่างๆมากมาย  เช่น  โรคเบาหวาน  โรคหัวใจ  โรคความดันโลหิตสูง  โรคเกี่ยวกับระบบทางเดินหายใจ  เป็นต้น
การลดความอ้วน        1.        ลดอาหารประเภทแป้ง  น้ำตาล  และไชมัน      2.        ลดอาหารในแต่ละมื้อลง  แต่ยังคงครบ 5 หมู่อยู่
        3.        ไม่รับประทานอาหารจุบจิบ      4.        เมื่ออายุสูงขึ้นควรรับประทานอาหารให้น้อย     5.        ไม่ดื่มเครื่องดื่มที่มีปริมาณน้ำตาลสูง
        6.        มื้อเย็นรับประทานอาหารมื้อเย็นให้น้อยๆ งดอาหารมื้อดึก        7.        อาหารเหลืออย่าเสียดาย  เพื่อลดความอ้วน
        8.        ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ
        โรคขาดสารอาหาร
        ดรคขาดสารอาหารเป็นโรคที่เกิดมาจากภาวะโภขนาการต่ำซึ่งมีสาเหตุมาจากขาดสารอาหาร  โรคที่ขาดสารอาหารที่พบบ่อย  มีดังนี้.
        1. โรคขาดโปรตีน  เกิดจากร่างกายได้รับโปรตีนไม่เพียงพอมักเกิดกับเด็กอายุ 6 เดือน ถึง 4 ปี  ชาวบ้านมักเรียกว่า "โรคตานขโมย"         
        จะเป็นเด็กพุงโร  หัวโต  ก้นปอด  และโตช้า  มึนซึม  ไม่อยากเล่น  เบื่ออาหาร  น้ำหนักน้อย  ผอมแห้ง         
        ป้องกันโดยให้รับประทานอาหารโปรตีนอย่างเพียงพอและป้องกันไม่เป็นโรคพยาธิ
        2. โรคเหน็บชา  เกิดจากร่างกายขาดวิตามิน บี 1  จะมีอาการเบื่ออาหาร  อ่อนเพลีย  ชาตามปลายนิ้วมือนิ้วเท้า         
        หรือถ้ามีอาการขาดมากจะไม่มีความรู้สึกเลย  ปวดกล้ามเนื้อบริเวณน่อง  เดินไม่ถนัด  ขาลีบเหี่ยว  เดินเปะปะ  ถ้าเป็นมากจะมีอาการหอบ          เหนื่อยง่าย  บวมเนื่องจากหัวใจโต  ถ้าไม่ได้รับการรักษาอาจเสียชีวิตได้  ป้องกันได้โดยรับประทานวิตามิน บี 1  อย่างเพียงพอ
        3. โรคโลหิตจาง   เกิดจากร่างกายขาดธาตุเหล็กจะมีอากรผิวพรรณซีด  อ่อนเพลีย  เบื่ออาหาร  หงุดหงิด  มึนงง  ปวดศีรษะ         
        เล็บเปราะบางและซีด  ป้องกันโดยรับประทานอาหารที่มีธาตุเหล็กอย่างเพียงพอ