2. โครงสร้างสาร

 

ในยุคโบราณ  การเกิด   การเปลี่ยนแปลง หรือการล้มหายสูญเสีย  จะคิดว่าเป็นเรื่องของพระเจ้าเป็นผู้บันดาลให้เกิดขึ้น

                สารที่มีในโลก เดิมเชื่อว่าพระเจ้าเป็นผู้สร้าง  แต่ความคิดนี้เริ่มเปลี่ยนไป ดังนี้

            ยุดแรก  ดีโมคริตัส  เสนอแนวคิดว่า สารประกอบด้วยอะตอมเล็กที่สุดแบ่งไม่ได้อะตอมของสารจะเหมือนกัน  คือมีอะตอมเพียงชนิดเดียว  แต่ที่มีสารแตกต่างกันเพราะการเรียงตัวของอะตอมที่แตกต่างกัน

            ยุคอาริสโตเติล   มีความคิดขัดแย้ง  โดยเสนอว่า สารแบ่งได้เรื่อยๆไม่มีที่สิ้นสุด  นั่นคือไม่มีอะตอม   แต่สารประกอบด้วยมูลฐานสี่คือ ดิน  น้ำ  ลม และไฟ โดยมูลฐานหนึ่งๆจะประกอบด้วยคุณภาพ 2 อย่าง  เมื่อคุณภาพเปลี่ยนมูลฐานย่อมเปลี่ยนทำให้มีสารแตกต่างกัน

            ทั้งยุคดีโมคริตัส และอาริสโตเติล  การเสนอแนวคิดดังกล่าว  ไม่ได้มีการทดลอง  เป็นเพียงแนวคิดที่อาจเรียกว่าเป็นปรัชญาเท่านั้น

            ยุคเล่นแร่แปรธาตุ  เป็นยุคที่เริ่มลงมือปฏิบัติ  คนยุคนี้พยายามที่จะเปลี่ยนโลหะหนึ่งให้เป็นอีกโลหะหนึ่งเพื่อให้สอดคล้องกับแนวคิดของอริสโตเติล  แต่ไม่ประสบผลแต่ผลพลอยได้  ทำให้ยุคเราๆได้รู้จัก  กรด  เบส  เกลือ  แอลกอฮอล์ และมีเครื่องมือใช้

            ยุคศตวรรษที่ 16  เป็นยุคที่เริ่มค้นพบว่าแนวคำสอนของอาริสโตเติลผิด  โดยการเริ่มของกาลิเลโอ   นิวตัน   บอยล์     คาเวนดิส  ลาวัวซิเอร์   และอื่น

            ดอลตัน  ได้พยายามรวบรวมผลจากแนวคิดของบรรดานักวิทยาศาสตร์ต่างๆ แล้วเสนอแนวคิดเกี่ยวกับโครงสร้างขึ้นมา  เรียกว่า ทฤษฎีอะตอมของดอลตัน.